غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۷۱
زین بیشتر چون زلف خود خاطر پریشانم مکن واندر فراق ای عمر من شیدا و حیرانم مکن دردی ز تو دارم ولی درمان نمی‌یابم چرا آخر …
شمارهٔ ۱۱۷۲
ای نگارین! زلف شب رنگت به گل پرچین مکن ابروان چون هلالت را به مه پرچین مکن صورت خود را چو می‌بینی، ببین در آینه لیکن ای…
شمارهٔ ۱۱۷۳
ای دل ای دل بیش ازین در عشق نادانی مکن دیدهٔ مهجور ازین پس گوهرافشانی مکن چون نمی‌خواهد مرا دلدار شهرآرا بیا هم سبک روحی…
شمارهٔ ۱۱۷۴
ای عزیز من ستمکاری مکن بیش ازین بر بندگان خواری مکن چون تو را دادم دل و جان و جهان دلبرا آخر جگرخواری کن از من بیچاره چو…
شمارهٔ ۱۱۷۵
ای عارض زیبای تو نازک‌تر از برگ سمن وی قد جان آرای تو رعناتر از سرو چمن من در فراق روی گل فریادخوان چون عندلیب تا کی چنی…
شمارهٔ ۱۱۷۶
ای به بالا سرو نازی ای به رخ همچون سمن عاشقان مشتاقت از جان میل کن سوی چمن تا فرو ریزد گل از بار از احیای روی تو تا نشین…
شمارهٔ ۱۱۷۷
صبح وصال کی دمد زین شب لاجورد من شکوه هجر چون کند این دل پر ز درد من آتش اندرون من در تو اثر نمی‌کند هم اثری کند مگر در …
شمارهٔ ۱۱۷۸
آن خوشدلی کجا شد و آن روزگار من وآن قامت چو سرو روان نگار من کارم ز دست رفته و بارم ز غم به دل از روی مرحمت نظری کن به ک…
شمارهٔ ۱۱۷۹
زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من به آتش غم هجران بسوزدم خرمن نسیم زلف تو گر بشنوم ز باد صبا چنان بود که به یعقوب بوی پیر…
شمارهٔ ۱۱۸۰
ای دو چشمت مایه درمان من تا به کی باشد بلا بر جان من از غم عشقت بگو ای سنگدل چند باشد در غمت افغان من جز لب لعل تو ای آب…