غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۳۱
چو زلف دوست برآشفت روزگار جهان از آن برفت چنین سر به سر قرار جهان اگرچه نیست وفا در مزاج او لیکن کجا کسی که حذر میکند ز…
شمارهٔ ۱۱۳۲
ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان زانک ندیدهست کس غیر جفا از جهان جان و جهان در غمت صرف شد و عاقبت جز غم عشقت نبود حاصل …
شمارهٔ ۱۱۳۳
ای رخ مهوشت به کام جهان زلف شبرنگ تو چو شام جهان شَست زلف تو ای دل و دینم شده از روی عقل دام جهان شکر ایزد که شد به کام …
شمارهٔ ۱۱۳۴
مکن تو روی چو خورشید خود ز ما پنهان که نیست بر دل سرگشته ام جفا پنهان به جان رسید دل از درد دوریت یارا مکن به درد دل خست…
شمارهٔ ۱۱۳۵
شبی چو زلف سیاهت دراز و بی پایان سواد مهر رخ خوب تو در آن پنهان دمید صبح سعادت ز مطلع امّید بیاض روی چو خورشید یار داد ن…
شمارهٔ ۱۱۳۶
بس روز به عشق تو بریدیم بیابان بس شب به غم هجر تو بردیم به پایان تو پادشه کون و مکانی به حقیقت آخر نظری کن به دل تنگ گدا…
شمارهٔ ۱۱۳۷
دلم بگرفت از تنها نشستن دمادم رخ به خونِ دیده شستن روا داری تو مرغ جان ما را به زاری بال و پر در هم شکستن طریق عهد با یا…
شمارهٔ ۱۱۳۸
مهر روی آن بت سیمین بدن وآن نگار دلبر شیرین سخن زلف او چون عنبر و بویش چو گل نرگسش چشمست و عارض یاسمن غنچه گر بیند دو لع…
شمارهٔ ۱۱۳۹
تا به کی جان و جهان در سر کارت کردن پس نظر بر من مسکین به حقارت کردن تا به کی ریختن خون من خسته جگر غمزهٔ سِحر نمایت به …
شمارهٔ ۱۱۴۰
روی او را کجا توان دیدن یا گلی از وصال او چیدن تا به کی چون قلم توان جانا گرد کویت به فرق گردیدن درنگنجد بتا به مذهب عشق…