غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۴۱
دل به جان آمد از عنا دیدن وز عنای جهان بلا دیدن قطرهای خون بلا چگونه بشد تا به کی باشد این جفا دیدن ستم و ظلم بیش ازین …
شمارهٔ ۱۱۴۲
ای دیده نمیشاید بی دوست جهان دیدن بی روی دلارایش عالم نتوان دیدن بازآی که بازآید در دیده مرا نوری چون روی ترا بینم در ص…
شمارهٔ ۱۱۴۳
به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن مراد من بود از گل جمال او دیدن گرفته دست نگاری به دست در بستان به ذوق در چمن و لاله زار…
شمارهٔ ۱۱۴۴
از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن از تو زبان درازی وَز من زبان بریدن تا کی چنین نمایی حال دلم به تحریر وز ماجرای عشقش…
شمارهٔ ۱۱۴۵
چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن به دست، دست نگاری به طوف در بستان به روی مهوش دلبر چو دید…
شمارهٔ ۱۱۴۶
باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن دست دل در بوستان در دامن دلدار زن بوی خیری و بنفشه میدهد در بوستان بلبل شوریده بر گل …
شمارهٔ ۱۱۴۷
بیا و دیده جانم به وصل بینا کن به بوی زلف خودم دلبرا توانا کن به روی چون گلت ای گلعذار سیم اندام زبان بلبل جان را به طبع…
شمارهٔ ۱۱۴۸
بیا ای سرو جان من کنار چشم ما جا کن وگر در چشمه ننشینی درون جان تو مأوا کن ز حد بردی جفا بر من نمیپرسی شبی حالم که گفتت…
شمارهٔ ۱۱۴۹
نگارا رحمتی بر حال ما کن غم هجران ز جان ما جدا کن زبانم نیست از ذکر تو خالی مرا کامی ز لعل خود روا کن دلم پر درد هجرانست…
شمارهٔ ۱۱۵۰
دل ضعیف مرا در دو زلف خود جا کن نشیمنیش خدا را به زلف شیدا کن طبیب گشت ملول از من ضعیف نحیف بیا و یک دمش از وصل خود مداو…