رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵۵

شعر

فهرست اشعار

گیرم که وفا و عهد را نام نماند خود مهر منت در دل خود کام نماند انگار که آمدن فراموشت شد آئین سلام و رسم پیغام نماند

جانا رمقی در دل شوریده نماند در سینه بجز ناله دزدیده نماند طوفان سرشک هم سرآمد که مرا خون در رگ و آب در دیده نماند

خورشید بماناد اگر سایه نماند تن باقی ماند اگرچه پیرایه نماند خورشید که خسرو سپهر آمد گفت شیرین بزیا دیر اگر دایه نماند

گردون سیه دل که به کاسی ماند یک دم نزند که بر اساسی ماند قصد درو کشته عمرم دارد آنگه مه نو بین که به داسی ماند

تا گرد گلت سنبل تر کاشته‌اند عشاق دل از مهر تو برداشته‌اند چاه زنخت که دل در او می‌افتد تا لب به بنفشه تر انباشته‌اند

زان قصه دردم که یکی یار نخواند کم بد که کسی بر سر بازار نخواند افسوس که سر دفتر راز دل من شهری زن و مرد خواند ولی یار نخ…

اشک و دل خونین شده با هم یارند وز روزن دیده سر برون می‌آرند یکدست شدند و دامنم می‌گیرند واکنون دو سرند و یک گریبان دارند

خورشید و مه ار برت زمین بوس آرند بر هر دو رخ و جبینت افسوس آرند صد قرن فلک دور کند بر در و دشت تا چون تو پری رخی به یک ب…

مشتاقانت ز عافیت مهجورند بی سایه تو تیره دل و بی نورند قومی ز برای دیدنت منتظرند خلقی ز عنا و دوریت رنجورند

هرگز دل من یک دم بی غم نزند تا غم به سرم نیاورد دم نزند وین دیده که زد گریه به کارم برهم تا خون نکند دل مژه بر هم نزند

۳۹/۵۶