رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۶۱
بر تو به جوانی دلم من مفتون شد عمری دیدی که بی تو حالم چون شد وامروز به پیرانه سرم دل خون شد کز عشق تو صبرم کم و مهر افز…
شمارهٔ ۳۶۲
بر نام تو چون نام رهی املی شد نامم ز پی شعر تو بر شعری شد مخدوم چو خوانیام که از گردش بخت خی نقطه بینداخت و دالم ری شد
شمارهٔ ۳۶۳
از بس که رخ نامه به خون تر میشد هم کاغذ و هم حرف مستر میشد گاهی چو سواد نامه میپیچیدم گه چون قلمم دود به سر بر میشد
شمارهٔ ۳۶۴
بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند روی گل و پای سرو بوسم یکچند گل چون تو برنجد و بگرداند روی از جا برود سرو و ببرد پیوند
شمارهٔ ۳۶۵
غصنی چو فروع شرع را سایه فکند ببرید ز اصل شرک و بدعت پیوند تا دوحه علم و شاخ فضلش بر داد از باغ هدی بیخ ضلالت برکند
شمارهٔ ۳۶۶
گر بر سر آتشم نشانی چو سپند ور جمله تنم جداکنی بند از بند خرسند شوم به این و آن و نشوم هرگز به جدائی تو یک دم خرسند
شمارهٔ ۳۶۷
پستم کردی به محنت ای چرخ بلند تا چند به بند و حبسم آخر تا چند شیرین طبعم ولی نباشم نی قند کز بند به تنگ افتم و از تنگ به…
شمارهٔ ۳۶۸
گریانم از اندوه و عدو بر من چند دشمن به مراد و دوستان اندر بند ای دست اجل شدم به تیغت خرسند بخرام و مرا بدین شماتت مپسند
شمارهٔ ۳۶۹
ای شاه چگونهای در آن خاک نژند از تخت به تابوت چرائی خرسند سوگند به فرق تو همی خوردم دی وامروز همی خورم به خاکت سوگند
شمارهٔ ۳۷۰
ای همچو سلیمانت سر و تاج بلند بر مور ضعیف بار ماران مپسند پائی که نیازردی ازو مور رواست مجروح ز مار آهنین از در بند