رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵۵

شعر

فهرست اشعار

ایزد چو نهان من و تو می‌داند شک نیست که از تو داد من بستاند مهر دگری بر دل من بگمارد یا بو که مرا ز دست تو برهاند

در جعبه روزگار یک تیر نماند کاندر دل من به کینه تا پر ننشاند یک آیت غم بر ورق گردون نیست کاین دل به نظر ز بام تا شام نخو…

گر خواب خوش است عق مرگش خواند ور حالت مستی‌ست جنون را ماند دیوانگی و مرگ به جان می‌جویم تا یک دمم از غم جهان برهاند

عهدی دارد جهان که تا بتواند در دور فلک مرا به جان رنجاند نذری دارد فلک که در گرد جهان تا می‌گردد مرا همی گرداند

در دیده ز گلزار رخت خار بماند بر جان ز جفات بار آزار بماند آن دل که به ناله کوه را خون می‌کرد خون گشت و نماند و ناله زار…

گلبرگ به روی چون بهارت ماند سبزه به خط بنفشه‌وارت ماند سنبل به دو زلف تابدارت ماند نرگس به دو چشم پر خمارت ماند

نه ابر به چشم اشکبارم ماند نه رعد به ناله‌های زارم ماند در کار خود و جهانیان می‌نگرم هم کار من خسته به کارم ماند

در دیده بجز اشک به دامن بنماند یک جو ز من سوخته خرمن بنماند بر من منهید تهمت عیش و نشاط اکنون که نشاط عشق در من بنماند

ای نفس چو برگ کامرانیت نماند خو با غم کن که شادمانیت نماند عیشی و جوانی و خوشت وقتی بود آن عیش گذشت و آن جوانیت نماند

ای دل چو شه ستوده آثار نماند وآن ماند کزو عدل نکوکار نماند با نیکی و تنگدستی خود می‌ساز وانگار که آن فراخ گون بار نماند

۳۸/۵۶