شمارهٔ ۳۷۹

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

ای نفس چو برگ کامرانیت نماند

خو با غم کن که شادمانیت نماند

عیشی و جوانی و خوشت وقتی بود

آن عیش گذشت و آن جوانیت نماند

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۷۸

بعدیشمارهٔ ۳۸۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید