شمارهٔ ۳۶۴

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند

روی گل و پای سرو بوسم یکچند

گل چون تو برنجد و بگرداند روی

از جا برود سرو و ببرد پیوند

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۶۳

بعدیشمارهٔ ۳۶۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید