رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت بگذاشت مرا و جستجوی تو گرفت تا روی تو دید دل ز ما بازنگشت بوی تو گرفته بود خوی تو گرفت
شمارهٔ ۲۴۲
دی بر سر ره چو دلستانم میرفت هوش از تن و طاقت از روانم میرفت او میشد و چشمم ز پی اش مینگریست دیدم به دو چشم خود که ج…
شمارهٔ ۲۴۳
دی شاه بتان با رخ رنگین میرفت بی اسب پیاده نغز و شیرین میرفت شکر ز لبش پیل به بالا میریخت وز مستی و بیخودی چو فرزین م…
شمارهٔ ۲۴۴
چشمت کم ما گرفت بیگانه صفت عشق تو مرا بسوخت پروانه صفت فریاد رس ای پری رخ از بهر خدا رحم آر بر این عاشق دیوانه صفت
شمارهٔ ۲۴۵
با تو سخنی که بی زبان جانم گفت نشنیدی و با زبان نمیدانم گفت آن راز که جان گوید و هم جان شنود در گوش به صوت و حرف نتوانم…
شمارهٔ ۲۴۶
رفتم به سفر چو بود دوری کامت جستی تو ز دام ما و ما از دامت هم گوش تو آسوده شد از ناله من هم گوش من آسوده شد از دشنامت
شمارهٔ ۲۴۷
بس بار بلا به جان کشیدم ز غمت ای راحت جان به جان رسیدم ز غمت در کام دلم طعم اجل شیرین کرد این تلخیها که من کشیدم ز غمت
شمارهٔ ۲۴۸
ای من به فدای آن تن چون سمنت آلوده به خون من زه پیرهنت با سایه تو به رنجم از رشک قدت با پیرهنت به کینم از کین تنت
شمارهٔ ۲۴۹
بشکست دلم زان دل چون سندانت گریان شدم از عشق لب خندانت دندان طمع در دل من کردی تیز درد دل من گرفت در دندانت
شمارهٔ ۲۵۰
ای دور فلک نتیجه دورانت وی گوش ظفر ز شیهه یکرانت کیش از پی آنکه بر تو بندد خود را میآید و بوسه میدهد بر رانت