رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
تقدیر و قضا ترا چو آزرم نداشت بر جان و جوانیت دلی نرم نداشت اندر عجبم ز جان ستان کز چو تویی جان بستد و از جمال تو شرم ند…
شمارهٔ ۲۲۲
وصلت بگذشت و دیده با نم بگذاشت هجرت برسید و بر دلم درد گذاشت دل را ز تو ناامیدی امید نبود چشمم ز تو این سنگدلی چشم نداشت
شمارهٔ ۲۲۳
زان نقش که بر دلم خیال تو نگاشت هجران تو سنگدل خیالی نگذاشت من کز تو جفا و ناامیدی دیدم یارب ز که امید وفا خواهم داشت
شمارهٔ ۲۲۴
عمری به امید و آرزویت بگذشت یکچند در آمد شد کویت بگذشت با اینهمه در امید ناامیدی عمرم همه در حسرت رویت بگذشت
شمارهٔ ۲۲۵
عمری که در این هجر جگر سوز گذشت بر جان و دلم چو تیر دلدوز گذشت روزی گفتی به وصل ما دیر رسی شد دیر و از آن دیر بسی روز گذ…
شمارهٔ ۲۲۶
ای عارض تو نخست بنیاد بهشت روی تو مثال خلوت آباد بهشت گر باشم در بهشت یاد تو کنم ور روی تو بینم نکنم یاد بهشت
شمارهٔ ۲۲۷
ای روی تو در جهان نمودار بهشت با روی تو فارغم ز دیدار بهشت گر خلق به چشم من ببینند رخت زان پس نشود کسی خریدار بهشت
شمارهٔ ۲۲۸
خاکی ز زمین که عطف دامانت برُفت در دیده کشم به آشکار و به نهفت این عذر که آمدی کجا خواهم خواست وین لطف که کردهای کجا دا…
شمارهٔ ۲۲۹
از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت چون ماه فرو رود منت گردم جفت مه رفت و مهم نامد و چشم هیچ نخفت نا آمد اختر مرا دگر چهتوان …
شمارهٔ ۲۳۰
تا درد تو شد با دل حیرانم جفت بس دُر که دو چشم گوهرافشانم سفت گفتی که چگونهای چه پرسی از من من بی تو چنانم که بنتوانم گ…