رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
ای خاک ز درد دل نمییارم گفت کامروز اجل در تو چه گوهر بنهفت دام دل عالمی فتادت در دام دلبند خلایقی در آغوش تو خفت
شمارهٔ ۲۳۲
با دل سخن خویش بگفتم به نهفت کاین چشم من از عشق فلان دوش نخفت من بودم و دل پس این سخن فاش که کرد با دل سخن خویش نمییارم…
شمارهٔ ۲۳۳
عمری دلم اندر پی وصل تو شتافت جان در سر کار کرد و هم کام نیافت زین رنج هزار یک ندید اسکندر کز جستن آب زندگی روی نتافت
شمارهٔ ۲۳۴
سرویست قدش ولیک روی از من تافت ماهیست رخش ولیک در گلخن تافت در دوستیاش به کام دشمن گشتم وین میکُشَدَم که کام از او دشم…
شمارهٔ ۲۳۵
دل در پی کام یک دم آرام نیافت وز کام بجز نام در ایام نیافت در کام دو صد شست بلا یافت ولیک در مدت شصت سال یک کام نیافت
شمارهٔ ۲۳۶
جان گر ز غمت با دل پُر تاب برفت سر نیز بسان تیر پَرتاب برفت بنشست چو برف دیر و سردیها کرد بگداخت به انتظار و چون آب برف…
شمارهٔ ۲۳۷
دردا که دل عاقلم از دست برفت وز عمر همه حاصلم از دست برفت دریاب که پای صبرم از جای بشد باز آی که کار دلم از دست برفت
شمارهٔ ۲۳۸
دل با تو بسی به جان بکوشید و برفت و امید ز پیوند تو ببرید و برفت چون از چمن وصل تو نشکفت گلیش دامن ز تو همچو غنچه درچید …
شمارهٔ ۲۳۹
چون سوز توام در این دل ریش گرفت دل با تو طریق لابه در پیش گرفت بسیار خروشید و خراشید جگر در تو نگرفت و دل سر خویش گرفت
شمارهٔ ۲۴۰
عهدت حق صحبت و نشستم نگرفت دست دل افتاده مستم نگرفت تا کین تو زیر پای غم پستم کرد در هیچ بلا مهر تو دستم نگرفت