رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
یکچند به آوازه بدم مفتونت نادیده به آواز شدم مجنونت چون دیدمت آوازه و آواز چه بود از حور بهشت یافتم افزونت
شمارهٔ ۲۵۲
ای خصم مدان رفتنش از نفرینت بد مهری دنیا مشمار از کینت در ماتم او ز چشم خون بار چو سیل گر دوخته نیست چشم عبرت بینت
شمارهٔ ۲۵۳
ای رشک بنفشه سنبل پرچینت گل آب شده پیش رخ رنگینت چشمیست مرا چو چشم نرگس بیخواب از آرزوی سینه چون نسرینت
شمارهٔ ۲۵۴
نه سیم که جایی طلبم در کویت نه برگ که خیمهای زنم پهلویت نه نیز ترا میل که آیی سویم پس من به چه تدبیر ببینم رویت
شمارهٔ ۲۵۵
نه برگ که خیمهای زنم پهلویت نه سیم که خانهای خرم در کویت من دیده و گوش را بدان میخواهم تا بشنوم آواز و ببینم رویت
شمارهٔ ۲۵۶
نه دست که گیرم شکنی از مویت نه پای که بگذرم شبی در کویت پس دیده و گوشم ار نباشد شاید چون نشنوم آواز و نبینم رویت
شمارهٔ ۲۵۷
افکند مرا گردش دهر از کویت جایی که صبا نیارد آنجا بویت نه روی تو دیدنم میسر باشد نه روی کسی که دیده باشد رویت
شمارهٔ ۲۵۸
خورشید نخواهم که ببیند رویت نه مه که به شب روی رود در کویت چون شانه شود دلم به صد شاخ ز رشک گر شانه زند دست به شاخ مویت
شمارهٔ ۲۵۹
زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج تا بستدمی ز بار سیم تو خراج بس بر سر میدان وصالت زدمی چوگان چو آبنوس بر گوی چو عاج
شمارهٔ ۲۶۰
چونان نکند بخت از آن طایفه کوچ کش بخته نماید ارکج و ارکج غوچ میبینم و راستی نیاید ز کسی کش ناصحه کور باشد و حاجبه لوچ