شمارهٔ ۲۴۲

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

دی بر سر ره چو دلستانم می‌رفت

هوش از تن و طاقت از روانم می‌رفت

او می‌شد و چشمم ز پی اش می‌نگریست

دیدم به دو چشم خود که جانم می رفت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۴۱

بعدیشمارهٔ ۲۴۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید