رباعیات

از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو

دسته‌بندی

۴۸

شعر

فهرست اشعار

ای جان و سر حبیب و ایمان حبیب ای درد دل حبیب و درمان حبیب تو جان همه عالمی، آزرده مباش اندوه تن تو باد بر جان حبیب

آن یک گوید که چرس و تریاک خوش است وان یک گوید فشرده تاک خوش است از من بشنو که هر دو آلودگیست دامن زهر آلودگی ای پاک خوش …

آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است و این یک گوید شراب گلرنگ خوش است از دود سیه میشود از آب خراب آئینه دل هماره بی رنگ خوش …

زاین خم که همیشه بی می ووارون است میخانه عیش من چرا پر خون است عیبش نکنم گر، دنی و گر، دون است زانروی که نام نحس او گردو…

سیگار که لب بر لب تو دوخته است آتش بدلم از حسد افروخته است دلسوخته تر ازو منم در عشقت لعل تو اگر قسمت دلسوخته است

آن زلف سیه که خوشه خرمن تو است چون هاله بگرد ماه، پیرامن تو است آنرشته که پای بند دلها است چرا سرگشته همیشه دست در گردن …

یکعمر رهم بدیر خمار افتاد کارم بکلیسیا و زنار افتاد بد عاقبی که در این آخر کار بازم سوی مدرسه سرو کار افتاد

بنگر بنگارم که عجب میگذرد جان است توئی که بلب میگذرد آن گردن سیمین بمیان زلفین روزی است که در بین دو شب میگذرد

عمری است که عمر به تعب میگذرد از هجر توام روز چه شب میگذرد چون زلف تو تاب دارد و چشمت تب روز و شب من به تاب و تب میگذرد

دیشب صنمی وعده بازارم کرد در بند دو زلف خود گرفتارم کرد سیگار بدست شاد و خندان بگذشت دلسوخته چون کاغذ سیگارم کرد

۱/۵