رباعیات

از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو

دسته‌بندی

۴۸

شعر

فهرست اشعار

لب جز لب سیگار بدان لب نرسد هرگز کسی از لبش بمطلب نرسد دلریش و درون سوخته و خاک شده تا کس نشود، لبش بدان لب نرسد

تا جامه گلگون ببرش دوخته شد آن آتش سرخ باز افروخته شد از آتش او خرمن دل رفت بباد وز شعله او خانه جان سوخته شد

درمیکده جامی ار بصد جان بخشند الحق که چه بی بها و ارزان بخشند تا کور شود چشم خضر در ظلمات از چشمه نور، آب حیوان بخشند

شاید، که ترا فتنه عالم نامند آشوب همه عالم و آدم نامند چون در همه عالمت نظیری نبود شاید، که ترابنام عالم نامند

می نور دل و دیده انگور بود می آتش طور و شعله نور بود آن سبز درخت کاتش سرخ ببار آورده، همین درخت انگور بود

هر کس سخنی گوید از آغاز وجود از مطرب عشوه ساز نغمه پرداز وجود من هیچ ندانستم از این پرده جز آنک از پرده برون نمیشود راز …

می خور که چو نامرد خورد مرد شود وز می رخ زرد، سرخ چون ورد شود تریاک مکش چرس مخور کز هر دو رخ زرد و بدن سست و نفس سرد شود

هر شب که دو سنبل تو آشفته شود دو نرگس نیم مست تو خفته شود آن مطلب ناگفته ما گفته شود وان گوهر نا سفته تو سفته شود

هر شب که تو در بری بود آن شب عید هر روز که بامنی بود روز سعید بیتو بتر از شام محرم نوروز به با تو شب محرم از روز عید

خواهی قلمم بنام در کش یکبار خواهی قلمی بنامه بر کش یکبار گر سر بکشم ز خط فرمان تو من همچون قلمم تیغ به سرکش یکبار

۲/۵