رباعیات

از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو

دسته‌بندی

۴۸

شعر

فهرست اشعار

سر در سر سودای جهان میباشم بیهوده پی سود و زیان میباشم سر بر خط فرمان و لیکن چو قلم بی مغز و دو روی و دو زبان میباشم

قربان تو و طبع ملول تو شوم قربان تو و رد و قبول تو شوم تا چند کنی اصول بازی با من قربان تو و فقه و اصول تو شوم

از تابش آفتاب بیتاب شدیم وز آتش گرمای نجف آب شدیم گویند شراب سر که گردد بنجف ما سر که بدیم، باده ناب شدیم

یک چند پی شیخ مناجات شدیم یک چند پی پیر خرابات شدیم بازیچه صفت بر سر شطرنج وجود خوردیم درام و بعد از آن مات شدیم

چندی پی کارهای بیهوده شدیم تا از همه کار، سخت فرسوده شدیم الحال بگوشه نجف فارغ بال بنشستیم و چند روزی آسوده شدیم

ما سر همه در خوردن و خفتن داریم کی پای سلوک و راه رفتن داریم گر راست بپرسی ز خداجوئی ما دین بافتن و بیهده گفتن داریم

ما با تو یکی جان بدرون دو تنیم یا همچو یکی تن بدو تا پیرهنیم من با تو در این میان نشاید گفتن آسوده ز سودای تو و ماو منیم

رسوای سر کوچه و بازارم کن چندانکه همی توانی، آزارم کن منصور صفت بر زبر دارم کن هر عشوه که داری، همه در کارم کن

ایجان جهان حبیب را قهر مکن رسوای جهان و شهره شهر مکن لب بر لب تو ساعتکی خوش داریم این یک لب بوسرا بما زهر مکن

آن سنبل و گل بهم در آمیخته بین زان چشم، هزار فتنه انگیخته بین یک لحظه بسوی چشم و ابروش نگر شمشیر بدست مست آهیخته بین

۴/۵