رباعیات

از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو

دسته‌بندی

۴۸

شعر

فهرست اشعار

آن آتش طور و شعله نور بیار آنخون دل و دیده انگور بیار در پنجه چرخ پنجه انداخته ایم تا بشکنمش آن می پرزور بیار

آن چهره چون شیر شود همچون قیر وان طره چون قیر شود همچون شیر تا چونکه ز پافتی بگیرندت دست اکنون تو ز پا فتاده را دست بگیر

شد باد سحر مشک فشان عنبر بیز آن باده مشکبوی در ساغر ریز زد شانه صبا طره سنبل، برخیز آن سنبل طره را بزن شانه تو نیز

ما را بجهان گوشه ابروی تو بس در مزرع جان، خوشه‌ای از موی تو بس از خرمن عمر، دانه خال تو به وز کشت امید، گندم روی تو بس

بر گوشه طره تو آن دانه خال افتاده بچین نافه ای از ناف غزال یکدانه و صد هزار دامش در پی یک خوشه، هزار خوشه چین از دنبال

گر چرخ دهد بال و پرت هیچ مبال ور بشکند او بال و پرت هیچ منال هان تا نخوری فریب این زال مپر کاکنده بچه هزار چون رستم زال

یکچند بکوی میفروشان بودم یکچند ز جمع خرقه پوشان بودم القصه چو نیک دیدم از خامی بود این عمر که جوشان و خروشان بودم

من باده اگر خورم حکیمانه خوردم با مردم هوشیار و فرزانه خورم دیوانه نیم که جوهر عقل و کمال با مردم دیو خوی دیوانه خورم

زلفت فتد ار بکف پریشش سازم آشفته چو حال دل خویشش سازم خایم لب لعل تو بدندان چندانک چونین دل ریش خویش، ریشش سازم

میخواست دلت که بیدل و دین باشم بیعقل و وفا و هوش و تمکین باشم باز آ که چنانم که دلت میخواهد مپسند دگر که بدتر از این باش…

۳/۵