شمارهٔ ۴

از میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو - رباعیات

زاین خم که همیشه بی می ووارون است

میخانه عیش من چرا پر خون است

عیبش نکنم گر، دنی و گر، دون است

زانروی که نام نحس او گردون است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...