شمارهٔ ۶

از میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو - رباعیات

آن زلف سیه که خوشه خرمن تو است

چون هاله بگرد ماه، پیرامن تو است

آنرشته که پای بند دلها است چرا

سرگشته همیشه دست در گردن تو است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...