رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
زلفت که دلم بسته بموئی دارد صد شیفته بر هر سر کوئی دارد جز مردم چشم من از آن شیفتگان کس نیست بر تو کآبروئی دارد
شمارهٔ ۳۱۲
گفتم بدل ار چه وقت گفتار نبود در پاش فکندی سرو او یار نبود دل گفت که گر جان رود اندر سر او غم نیست هر آنچه رفته انگار نب…
شمارهٔ ۳۱۳
گل از پی خرده ئی که از خرقه نمود بنگر که چه تشنیع ز بلبل بشنود وانگاه صبا آمد و با صد خنکی هر خرده و خرقه ئی که بودش برب…
شمارهٔ ۳۱۴
رفتند و رویم و هر که آید برود هر چیز که شاید و نشاید برود دانم چو نباید آنچ با تو نبود آنهم که ببایدت نپاید برود
شمارهٔ ۳۱۵
نیک و بد این جهان فانی گذرد و اندوه و نشاط و شادمانی گذرد المنه لله که جهان هست چنانک هر گونه که او را گذرانی گذرد
شمارهٔ ۳۱۶
زان پیش که این گنبد دوار نبود و اندر دو سرا ز خلق دیار نبود بر نقد تو سکه بدو نیک زدند خوشباش هر آنچه رفت انگار نبود
شمارهٔ ۳۱۷
شادانکه غم زمانه بر دل ننهاد و اندیشه آب و محنت گل ننهاد در تربیت عمارت دل کوشید وین قاعده جز مردم مقبل ننهاد
شمارهٔ ۳۱۸
آن دم که خم عشق بجوش آمده بود جان از سر مستی بخروش آمده بود روزی که بما کاسه می میدادند از هر طرفی صدای نوش آمده بود
شمارهٔ ۳۱۹
هر کو بخرد نیک ز بد بشناسند خار از گل و اطلس ز نمد بشناسد باید که بکونین فرو نارد سر واینش رسد ار قیمت خود بشناسد
شمارهٔ ۳۲۰
زیور همه بر سرو سمنبر زیبد هر یک زد گر یکی نکو تر زیبد چون غنچه قبایش از زمرد زیبد چون نرگس تر کلاهش از زر زیبد