رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۹۱
در کان کرم فضه وارزیز نماند وز جمله جواهر بجز ازریز نماند در نوبت ما نخاست یک مرد کریم جز طاهر اسحاق که آن نیز نماند
شمارهٔ ۲۹۲
گفتند که خرمی در افاق نماند کس جفت طرب در خم این طاق نماند گفتم سبب اینغم بی پایان چیست گفتند که طاهر بن اسحاق نماند
شمارهٔ ۲۹۳
هرگز فلکم زیاد می نگذارد هر دم بغمی تازه ترم بسپارد نزد فلک ستمگرم عیبی نیست جز آنکه مرا اهل هنر پندارد
شمارهٔ ۲۹۴
رویت که در او دیده صفای جان دید جانست از انش نتوان آسان دید حقا که چو عمر ناکزیرست ولیک چون عمر بجز بر گذرش نتوان دید
شمارهٔ ۲۹۵
هرگز بمراد من فلک دور نکرد یکروز بشب نشد که صد جور نکرد خون مژه بر چهره روان چیست مرا گر خسته دلم ز صدمتش غور نکرد
شمارهٔ ۲۹۶
نفسیست مرا که تشنگیش ار بکشد شربت ز کف حور بمنت نچشد من چشم سیه دوست ازان دارم کو بهر سیهی ز سرمه منت نکشد
شمارهٔ ۲۹۷
یارم چو بباغ وصل خود بار نداد زان شاخ امید دل من بار نداد امسال همان کلاته خوش هست ز چیست یک شکر ازان لعل شکر بار نداد
شمارهٔ ۲۹۸
شب نیست که دور از تو دلم خون نشود وندر طلبت ز دیده بیرون نشود تو جان منی رفته جدا از بر من چون جان برود دل چکند چون نشود
شمارهٔ ۲۹۹
هر کو ز هوا در آتش می افتاد بر پیکر خاکی در ادبار گشاد از دختر رزمجوی آب رخ خویش کو همچو تو صد هزار دا دست بباد
شمارهٔ ۳۰۰
محمود طبیب چون بطب دست گشود در معجز عیسی ید بیضا بنمود ثابت قدمست چون چنار از دم او آن کو چو سپیدار که بی رعشه نبود