رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۲۱
ایگوهر پاک از کدامین کانی کز غایت روشنی ز ما پنهانی حرمان ز وصال تو هم از غفلت ماست ما در طلب و تو در میان جانی
شمارهٔ ۶۲۲
در صورت ما جمال خود میبینی در دیده ما خیال خود میبینی در سینه ما سرور خود مییابی در کسوت ما وصال خود میبینی
شمارهٔ ۶۲۳
از حال من آگهی تو ای بار خدای و آن نیز توانی که ترا باشد رای گر جز تو کسی هست بدو راه نمای ور نیست پس این گره ز کارم بگش…
شمارهٔ ۶۲۴
آن نور که کونین بیاراست توئی و آنشمع که پروانه از و خاست توئی پیدا ز تو شد هستی هر هست که هست وان هست که هستیش نه پیداست…
شمارهٔ ۶۲۵
از درد دلم اگر خبر داشتهای زین به سوی حالم نظری داشتهای از بوی تو باز زندگی یافتمی گر بر سر خاکم گذری داشتهای
شمارهٔ ۶۲۶
آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی و آورد بمن از سمن و نسرین بوی نی نی غلطم بچین زلف تو گذشت ورنی ز کجاست در چمن چندین بوی
شمارهٔ ۶۲۷
ایدل اگر آشفته یک یار شدی فارغ ز دو و از سه و از چار شدی از پنج و شش ار پای نهادی بیرون از هفت و هشت و نه خبردار شدی
شمارهٔ ۶۲۸
از آب حیات سبزه انگیختهای تا گرد بنفشه بر سمن بیختهای همچون سرشانه شد دلم شاخ به شاخ تا سرمه بر آیینه چرا ریختهای
شمارهٔ ۶۲۹
ای بلبل گلشن فصاحت که توئی وی گوهر معدن صباحت که توئی طوطی شکر خای بود بسیاری لیکن نبود بدین ملاحت که توئی