رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱۱
ای دور شب فراق آخر بسر آی وی نوبت روز وصل یکبار در آی گر عمر منی ایشب هجران بگذر ور جان منی ای نفس صبح بر آی
شمارهٔ ۶۱۲
ایدل ز جهان جان بسلامت بردی از لوح ضمیر اگر طمع بستردی در دور فلک که کاسه صافی گردد هم ز اول خم همی دهندت دردی
شمارهٔ ۶۱۳
ای بر چمن باغ هنر سرو سهی افسوس که کرد از تو قضا جای تهی پر قطره خونست مرا دل چو انار تا از تو بمن نمیرسد بوی بهی
شمارهٔ ۶۱۴
آمد بعیادت برم آن سرو سهی چون یافت خبر که بس سقیمست رهی پرسید که آرزوی تو چیست بگوی گفتم که ندارم آرزو جز ببهی
شمارهٔ ۶۱۵
ایخواجه توئی انک چو تو گرم روی در مردی ورادی نبود هیچ گوی دارم خرکی و هر شب از کاه دریغ جو خواهد اگر چه می نیرزد بجوی
شمارهٔ ۶۱۶
ای جود ترا حاتم طی گشته رهی وی روی نموده از توام روز بهی هر چند که نان یافتم از دولت تو اما نتوانم که خورم نان تهی
شمارهٔ ۶۱۷
آن بت که بود رخش بهارو باغی بر چهره نهاد چشم زخمش داغی آن داغ سیاه بر سپیدی رخش چون بر گل تر نشسته دیدم زاغی
شمارهٔ ۶۱۸
ای جسته دوا از در هر بیماری تا چند ز تقلید تو در هر کاری گر صاحب افسری نیاری گشتن جهدی کن و سرمده فرا افساری
شمارهٔ ۶۱۹
ایدل ز پی حطام دنیای دنی در خرمن عمر خویش آتش چه زنی بگذار بکام خود که خواهیش گذاشت ناکام از انکه هست بگذاشتنی
شمارهٔ ۶۲۰
از عمر ترا امید بر خور داری گر هست غم فقر بدل در ناری روزیکه دهد دست بشادی گذران شاید که دگر عمر چنان نکذاری