رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

ای بس که جهان باشد و ما خاک شده ز آلایش تن روان ما پاک شده تن طوطی جانرا قفسی دلگیرست طوطی ز قفس جسته بر افلاک شده

ایدل تو مپندار بجانی زنده لطفیست الهی که بدانی زنده گر با تو بود جان بکجا دارد جای ور بیتو بود پس بچه مانی زنده

ایمهر رخ تو جای در دل کرده چشمت مدد جادوی بابل کرده آن رسته دندان چو درت گوئی پروینست در آفتاب منزل کرده

آمد بر من زلف مشوش کرده وز سنبل تر لاله منقش کرده من بر سر آشتی و او بر سر جنگ خود را ز شراب حسن سرخوش کرده

با عشق تو عقل را پریشانی به بی وصل تو از عمر پشیمانی به واندر عجبی ز حیرت ابن یمین حیرت چو ز روی تست حیرانی به

دائم سخن از صدق و صفا گفتن به وز دامن دل گرد هوا رفتن به از هر چه خردمند گزیند بجهان کم خوردن و کم خفتن و کم گفتن به

ای ابروی چون کمان تو پیوسته جان و دل من بتیر محنت خسته در چشم من ار نه عکس خالت بودی گشتی بسرشک از او سیاهی شسته

دلدار من آنحوروش امروز بگاه آورد بگرمابه در آنروی چو ماه نازک تن خود را که حریریست سفید پوشید ز دیده ها بدانموی سیاه

از مال تو سائلان نکاهند بده شکرانه آن که از تو خواهند بده کردست دهد داد دل غمزدگان کز خلق جهان با تو پناهنده بده

دلدار مرا دید پریشان گشته واله شده و بیسر و سامان گشته با همنفسان خویش میگفت بطنز کین ابن یمینست بدینسان گشته

۶۰/۶۳