رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۷۱
ای مونس چشم من خیال رخ تو وی دانه مرغ روحم خال رخ تو چون عاشق مهجور پریشان از چیست زلفین تو چون یافت وصال رخ تو
شمارهٔ ۵۷۲
ای قبله عشاق جهان ابروی تو بردی دل خلق و دارد آن ابروی تو گر طالب صید دل مشتاقان نیست از چیست که افتاده چنین بر روی تو
شمارهٔ ۵۷۳
هم کار دلم بجان رسید از غم تو هم آه بآسمان رسید از غم تو زین بیش مکن بریدن از من صنما چون کارد باستخوان رسید از غم تو
شمارهٔ ۵۷۴
ای صبح امید من چو شام از غم تو هرگز نزدم دمی بکام از غم تو گر بیتو میی میخورم از دلتنگی خونیست که میخورم مدام از غم تو
شمارهٔ ۵۷۵
نائی که سخن بود روان از لب او در نی شکر آمد بفغان از لب او لب بر لب نی نهاد و دم داد دمش تا گفت که آمدم بجان از لب او
شمارهٔ ۵۷۶
ای گشته خجل زهره ز چنگ خوش تو صلح همه کس فدای جنگ خوش تو کو دسترسی فراخ تا بر دارم کام دل خویشتن ز تنگ خوش تو
شمارهٔ ۵۷۷
از دولت مخدوم جهان و فر او با کام دلند مادر و دختر او مقنع بسر آن پسران برفکند مادر که جهان ملک بود دختر او
شمارهٔ ۵۷۸
دانی صنما که بر چه سانم بیتو خونابه ز دیده می فشانم بیتو گر با تو بگیرندم و بردار کنند به زان بودم که زنده مانم بیتو
شمارهٔ ۵۷۹
ای زلف ترا حلقه و خم تو بر تو وز خط برخت نیل و بقم تو بر تو باد سحری گفت بگل وصف رخت خون بر دلش افتاد ز غم تو بر تو
شمارهٔ ۵۸۰
فرزند حسن ایدل و جانم با تو گردون نگذاشت تا بمانم با تو هر چند که غائبی دلم حاضر تست هر جا که همی روم روانم با تو