رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

هستم ز خیالت ای بت سیم سرین پیوسته قرین حور در خلد برین با عشق من و حسن رخت بلبل و گل این طعنه زند بران و آن خنده برین

در وصف تو هر چند زبان گفت سخن از حالت من گه بیان گفت سخن چون من تو و تو منی چگویم من و تو آری چکنم چنین توان گفت سخن

باد سحری دوش من و یک دو سه تن بودیم در آرزوی آنسرو چمن گفتیم که آرد بر ما خاک درش باد سحر از میانه برخواست که من

دی بر سر خاک دوستی دلبر من از دیده گلاب ریخت بر برگ سمن گفتم مگری ندا کن آنرا که ترا آورد بگریه تا زند چاک کفن

نتوان سخن از دهان تنکت گفتن زیراک نگنجد اندرو هیچ سخن گر با دهنت پسته کند هم تنگی بر در دهن و زبانش از بیخ بکن

با نرگس جادوی تو گفت ابن یمین کز تست دل خسته چنین زار و حزین ناگاه بگوش او فرو گفت خرد برخیز و مده صداع مستان چندین

رفتم بشما هنوز مایل دل من با آنکه ز کس نگشت حل مشکل من از خاک در شما چو بادم گذران بر آتش و آب چشم و دل منزل من

گه آتش غم شعله زند در دل من گه آب دو دیده تر کند منزل من ایچرخ فلک که باد خاکت بر سر از دور تو باد است همه حاصل من

شاها چو نمیتوان گرفتن کم نان خوشوقت کسی دان که بود همدم نان مپسند که بر کنار خوان کرمت خلقان همه نان خورند و چاکر غم نان

چون زلف بنفشه را صبا داد شکن دم بی می لاله رنگ گلبوی مزن خاصه بمضاحک اندر آمد بلبل وز خنده بماند غنچه را باز دهن

۵۶/۶۳