رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

هر کو نظر افکند بر آن روی چو ماه حیران شد و میگفت که سبحان الله جز عارض و روی دلفروز تو که دید خورشید بزیر سایه طرف کلا…

زنهار در سرای خود پیوسته میدار بهر حال که باشی بسته دراز پی بستن است وینخوش سخنیست در بسته خداوند دراز غم رسته

او شاه منست و من مرا ورا بنده من خود همه اویم و بدو ماننده چون از لبش آب زندگانی خوردم مانند خضر همیشه باشم زنده

کو بخت که از جهان بیابم بهره وز گردش آسمان بیابم بهره نی نی همه کارها بکامم شده گیر کو عمر که تا از آن بیابم بهره

شاهی که بود نرم دل و آهسته باشد همه کارهای ملکش بسته گر خسرو سیاره جهانگیر شدست ز آنست که تیغ میزند پیوسته

شاها علم عفو تو افراشته به زینرو رمضانرا عدم انگاشته به آن گاو پرست سامری مذهب را با ناله لامساس بگذاشته به

تا داد بکدخدای دادار بچه چون من عزبی کجاست بسیار بچه لولی نیم اما بود اندر وطنم چون بنگه لولیان بخروار بچه

در عالم تحقیق کسی یابد راه کز وحدت کاینات باشد آگاه سرگشته مباش و گرد هر کوی مگرد معبود تو هر چه هست آنست اله

رویت که بر اوست مظهر لطف اله زیباست بر او سه نقطه خال سیاه کوبی من و توسه بوسه مشاطه حسن از عنبر تر نهاده بر صفحه ماه

ای خجلت ماه ختنی جان منی وی غیرت سرو چمنی جان منی خود را وتر اقیاس کردم با هم نه دور ز من نه با منی جان منی

۶۱/۶۳