رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
یاری بگزین کز تو جدائی نکند از غیر تو با کس آشنائی نکند از اهل جهان بیوفا ایدل من یاری بگزین که بیوفائی نکند
شمارهٔ ۳۳۲
صد ره دلم ار مهر از و برگیرد بازش چو ببیند هوس از سر گیرد مانند چراغیست که بنشانندش آتش چو بدود او رسد در گیرد
شمارهٔ ۳۳۳
فریاد مرا ز خامه قیر اندود کو راز دلم بدشمن و دوست نمود گفتم که زبانش ببرم گنگ شود ببریدم از آن فصیحتر گشت که بود
شمارهٔ ۳۳۴
در عالم توحید کسی راه برد کو راه بنور دل آگاه برد از خویش برون آید و گوید همه اوست گر کرد چنین راه بالله برد
شمارهٔ ۳۳۵
نو مذهبگان که بی یقینی چندند سرگشته و برگشته ز دینی چندند سنت شده از دست و امامی نشده نه این و نه آن مذبذ بینی چندند
شمارهٔ ۳۳۶
هر چند که دخت رز طرب افزاید و ابواب فتوح روح را بگشاید من عزم طلاق او مصمم کردم کز وی همه فرزند خبائث زاید
شمارهٔ ۳۳۷
هر شاه و گدا که رخ نماید برود هر نیک و بدی که پیشت آید برود چون شادی وقت پایداری ننمود گر هست غم آن نیز نپاید برود
شمارهٔ ۳۳۸
ز آوردن خلق سوی صحرای وجود گر عاشق و معشوق نبودی مقصود خسرو بچه رو هوای شیرین کردی کی شیفته ایاز گشتی محمود
شمارهٔ ۳۳۹
رویت که ازو ماه خجل سار شود زلفت که در او باد گرفتار شود از ظلمت این و نور آن در شب و روز شب روز شود روز شب تار شود
شمارهٔ ۳۴۰
هر کو ز طریقه ددی دور بود باید که همیشه از بدی دور بود هر چیز که بی سؤال خواهی دانست پرسیدن آن ز بخردی دور بود