رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۵۱
ای گردنم از ساعد تو طوق پذیر بر دست من از زلف تو بادا زنجیر با سکه حیدری توئی خوش پسرا وز طوق و ززنجیر مرا نیست گزیر
شمارهٔ ۳۵۲
آمد سخنم بلطف چون جانش دار ور خود همه کفرست چو ایمانش دار در خلوت خاص خود بپرورده امش زنهار که از عوام پنهانش دار
شمارهٔ ۳۵۳
از بس که رسید از رخ و از غمزه یار بر لاله و نرگس ستم ایام بهار هم دود دل لاله رخش را بگرفت هم غمزه او گشت چو نرگس بیمار
شمارهٔ ۳۵۴
از حق بود انچ هست بر مومن و گبر روشن شود این نکته ترا نیز بصبر از ابر جدا همی شود قطره ولیک چون در نگری یکی بود قطره و ا…
شمارهٔ ۳۵۵
ایدل غم نا آمده زنهار مخور وانغم که گذشت از تو هم زو بگذر سر رشته وقت خویش از دست مده کینست و جزین نیست جهان هیچ دگر
شمارهٔ ۳۵۶
ای دل اگرت مال شد از دست بدر باکی نبود چو میرود عمر به سر گیرم به زر و نقره چو قارون شدهای چون عمر نباشد چه کنی نقره و…
شمارهٔ ۳۵۷
ای از فلکت سهم سعادت شده تیر وی از قلمت فایده ها یافته تیر از حکم تو هر که سرکشد خوشه صفت هر موی که روید از تنش باشد تیر
شمارهٔ ۳۵۸
از خنده رعد و گریه ابر بهار وقتست جهانرا که شود چون رخ یار سردی مکن ایباد بهاری بگذار تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار
شمارهٔ ۳۵۹
ایساقی شکر لب طوطی گفتار گرمی نبود گرد ز شهدانه برار تا حکم فان لم تجدوا مائا را باشی بطریق عقل فرمانبردار
شمارهٔ ۳۶۰
انکس که لبت کرد بشنگرف نگار بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار بهر دهن چو نقطه موهومت گشتیم بسی بگرد سر چون پرگار