رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۶۱
بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهر اندوده بدود آتشین روی سپهر در سیم وزرش نیک نگه میکردم ماننده ماه بود و در سایه مهر
شمارهٔ ۳۶۲
من برکشم این پیرهن زهد ز سر پس در کشمت همچو قبا تنگ ببر آیم چو کلاه بر سر اندر ره عشق گر دست در ارم بمیانت چو کمر
شمارهٔ ۳۶۳
چون چشم گشاد نرگس از خواب خمار مستانه همیگفت که رو باده بیار تا سینی سیمین مسدس بینی بروی قدحی مدور از زر عیار
شمارهٔ ۳۶۴
هنگام سپیده دم گل سیب نگر ز آب بقمش نقطه ز ده باد سحر گوئی رخ نازک دلارام منست افشانده بر او دیده من خون جگر
شمارهٔ ۳۶۵
چون یافت تن از خلعت شه زینت و فر نیکو سخنی گفت درینمعنی سر گفتا که زبان مدح چون من دارم پس خلعت سر ز تن بود واجبتر
شمارهٔ ۳۶۶
هنگام بهارست بتا باده بیار کاراسته شد بزم طرب همچو نگار گلها چو طبقهای عقیق یمنی بر خوان زمردست در بزم بهار
شمارهٔ ۳۶۷
جز لعل لبت که در سخن سفت گهر هرگز نشنیدم که سخن گفت گهر از بس که بجاروب مژه مردم چشم در عشق تو از دیده من رفت گهر
شمارهٔ ۳۶۸
هر چند که پیریم و ضعیفیم و نزار والات وادات کار افتاده ز کار با اینهمه گر سمنبری لاله عذار گوید که بگیر بوسه گویم که بیا…
شمارهٔ ۳۶۹
تدبیر تو چون باز ندارد تقدیر میرو ره تقدیر نه راه تدبیر خواهی که رهی بدین و دنیات زبد در شرع گریز و گوشه مسجد گیر
شمارهٔ ۳۷۰
اینهم بشنو ای پسر نیک اختر از زر مطلب همین زر و هیچ دگر دانی چه بود معنی برخورداری یعنی بخور و بدار و با خویش ببر