پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۳۵۸

از ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار - رباعیات

از خنده رعد و گریه ابر بهار
وقتست جهانرا که شود چون رخ یار
سردی مکن ایباد بهاری بگذار
تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید