رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

شب نیست که اشک من بقلزم نرسد آهم ز بر طارم هفتم نرسد زینقوم که گر نیزه کنی در کو نشان سر بر زند از حلق و بمردم نرسد

یا رب چو رهی در تو و خود مینگرد معلوم همیگرددش از روی خرد کز نیک و بدانچ میکند کرده تست او کیست نکوئی بکند بد بخرد

روزی که ز تن قطع کند جان پیوند یا رب مکن این زبان جاری در بند تا شکر کرم گویمت آندم که بری از بستر خاکم سوی این کاخ بلند

هر نقش که از پرده فلک بنماید شب جمله مرا شعبده بر میآید فرقی که میان او و لعبت باز است آنستکه این دیر ترک میپاید

هر دل که هوای آشنائی دارد همچون رخ فرخش صفائی دارد سودای من از طره مشکین ویست کو ته چکنم دراز نائی دارد

در خانه اگر متاع دنیا باشد در باز گذاشتن چه معنی باشد چون باز نهادنش بدشواری هست پس بستن و باز رستن اولی باشد

روی چو مهت رشک پری میگردد زلف سیهت بدلبری میگردد برگرد رخت جلوه کند طره تو در دور قمر بسروری میگردد

زلف تو که بازی مجازی نکند جز با دل عشاق تو بازی نکند ایخسرو شیرین لب خوبان جهان فرمای که تا دست درازی نکند

دل باز هوای آشنائی دارد انصاف بده که خوش هوائی دارد از فکر رخش ز شام تا وقت سحر همچون رخ فرخش صفائی دارد

گویند هنر مایه اقبال بود دانش سبب حل هر اشکال بود من تجربه کردم از هنر نان خوردن برداشتن آب بغربال بود

۳۳/۶۳