ارمغان بهار
از مجموعه اشعار ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها
فهرست اشعار
فقرۀ ۸۹
به‌خواسته و چیزگیتی گستاخ‌مباش،چه‌خواسته و چیز (مال و منال) گیتی ایدون همانا چون‌مرغی‌است که‌ازین درخت بر آن درخت نش…
فقرۀ ۹۰
اندر پدر و مادر خویش ترسکار و نیوشنده و فرمان‌بردار باش، چه مرد را تا پدر و مادر زنده‌اند، همانا چون شیر اندر بیشه است …
فقرۀ ۹۱
دخت خود را به زیرک و دانا مرد ده، چه زیرک و دانا مرد هر آینه چون زمین نیکوست. کجا تخم بدو افکند و از او بس جورتاک (؟…
فقرۀ ۹۲
اگر خواهی از کسی دشنام نشنوی، به کس دشنام مده. چو خواهی که بد نشنوی از کسان میاور بد هیچ کس بر زبان
فقرۀ ۹۳
تند هلک‌گوی (عصبانی و دیوانه‌وار) مباش، چه تند هلک‌گوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد …
فقرۀ ۹۴
با آن مرد کجا پدر و مادر از او آزرده و ناخشنودند همکار مباش کت داد به دوبار ندارد - هیچت با آن کس دوستی و دوشارم مباد. ج…
فقرۀ ۹۵
شرم و ننگ بدرا، روان خویش به دوزخ مسپار. مکن شرم بیجا و بیجا درنگ به دوزخ مرو از پی نام و ننگ
فقرۀ ۹۶
سخن دوآیینه (به دورویی و تذبذب) مگوی. سخن هیچگه بر دو آیین مگوی که نزد مهال ریزدت آبروی
فقرۀ ۹۷
به انجمن جایی که نشینی نزدیک دروغ (گوی) منشین که تو نیز بسیار دردمند نه‌بوی. (کذا) مشو هیچ همدوش مرد دروغ کز این دیو …
فقرۀ ۹۸
آسان پای (ضد گرانجان) باش تا روشن چشم باشی. گرانی مکن در بر مهتران سبک‌پای بهتر ز مردگران چو اندک‌روی زود خیزی ز جای ب…