ارمغان بهار
از مجموعه اشعار ملکالشعرا بهار در منظومهها
فهرست اشعار
فقرۀ ۶۶
اندر خدایان و پادشاهان ناآمرزیده مباش به نزد خدا و خداوندگار ز نامرزی خویشتن شرم دار
فقرۀ ۶۷
از دادمه (بزرگتر از خود) و بهمرد سخن پرس. ز مهسال و بهمرد پرسش نیوش یکایک به گفتارشان دار گوش
فقرۀ ۶۸
از مرد دزد هیچ چیز مگیر و مده و ایشان را ستوه مکن. مکن هیچ با دزد داد و ستد کزین داد و استد ترا بد رسد ز بیداد کوتاه کن …
فقرۀ ۶۹
بیم و بادافراه دوزخ را به نگرش کن (در نظر بگیر). تن از دوزخ و بیم روز بدی نگهدار و بادافره ایزدی
فقرۀ ۷۰
به هرکس و هر چیز وستار (سست) و گستاخ مباش. به هر کار گستاخ نتوان بدن به هرچیز و هرکس نشاید زدن میانه به هر چیز و هرکار …
فقرۀ ۷۱
خوش فرمان باش که خوش بهر باشی به فرمانبری راه نیکی سپار که خوش بهره یابی ز پروردگار
فقرۀ ۷۲، ۷۳
بی گناه باش که بیبیم باشی. سپاسدار باش که به نیکویی ارزانی باشی. سر بیمناکی گنهکارگی است گنه کاره را تن به آوارگی است…
فقرۀ ۷۴
یگانه باش که واپریکان (آبرومند) باشی. به هر کار یکرنگ و یکروی باش ستوده دل و بافرین خوی باش یگانه شو و پاک و پاکیزه دین…
فقرۀ ۷۵
راست گوی باش که استوار (مورد اعتماد) باشی. جز از راستی هیچ دم برمیار که باشی بر مردمان استوار
فقرۀ ۷۶، ۷۷، ۷۸
خردتن (فروتن) باش که بسیار دوست شوی. بس دوست باش که نیکنام شوی. نیکنام باش که خوشزیست باشی. فروتن شو ای دوست در روز…