ارمغان بهار
از مجموعه اشعار ملکالشعرا بهار در منظومهها
فهرست اشعار
فقرۀ ۴۳
اگرت خواسته بود، نخست آب ورز و زمین بیش بخر چه اگر برندهد هر آینهاش بن به میان باشد. گرت خواسته باشد اندر کمر نخست آبو…
فقرۀ ۴۴
چند توانت بود مردم (را) به زبان میازار. همی تا توانی سخن نرم دار دل مردمان با سخن گرم دار
فقرۀ ۴۵
مرو بر کین و زیان مردمان. کسی را میازار در گفتگوی به کین و زیان کسان ره مپوی
فقرۀ ۴۶
بخواسته چند که توان رادی کن. گرت خواسته هست از آن خواسته رخ رادمردی کن آراسته
فقرۀ ۴۷
بر هیچ کس فریفتاری (فریبندگی) مکن، که تو نیز بسیار دردمند نشوی. مزن گام با کس به راه فریب که این راه دارد سر اندر نشی…
فقرۀ ۴۸
پیشوا مرد، گرامی و مه (بزرگ) دار و سخنش بپذیر. مه و پیشوا را گرامی شمار سخنشان به جان و به دل برگمار
فقرۀ ۴۹
جز از خویشاوندان و دوستان هیچ وام مگیر. اگر وام خواهی ز خویشان بجاست ز بیگانه وام ار ستانی خطاست
فقرۀ ۵۰
شرمگین زن اگر با تو دوست بود اوی را به زنی، بر زیرکمرد دانا ده، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم …
فقرۀ ۵۱، ۵۲
آشکارهگوی باش (صریح اللهجه). به جز به اندیشه سخن مگوی. سخن جز به اندیشه با کس مکن یکی مرد باش آشکارا سخن
فقرۀ ۵۳
به مرد بیآیین هرآینه وام مده. به مرد بدآیین مده وام هیچ وگر وام خواهد ازو رخ بپیچ گه وام دادن ره داد پوی به آیین بده وا…