ارمغان بهار

از مجموعه اشعار ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها

دسته‌بندی

۱۱۸

شعر

فهرست اشعار

زن فرزانه و شرمگین دوست دار زن باخرد را ز جان دوست دار که باشد زن باخرد دستیار زنی جوی فرزانه و شرمگین هشیوار و آرام و آ…

خوب‌خیم و درست وکارآگاه مرد اگرچه درویش است هم به دامادی گیر ، هرآینه او را خواسته از یزدان برسد. تهیدست مرد جوانمرد راد…

به مرد مه‌سال (‌زیاد سال‌) افسوس‌(‌استهزاء‌)‌مکن‌،‌چه‌تو نیز بسیار مه‌سال شوی‌ به‌مردم‌بر افسوس و خواری مکن بویژه به مه‌…

ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن. به زندان مکن آبرومند را میفک…

اگر پسری بودت به برنایی به دبیرستان ده‌، چه دبیری چشم‌روشی است‌. چو داری پسر ده به فرهنگیان دبیری بیاموزش اندر میان دبیر…

سخن بنگرش (‌ملاحظه و تامل‌) کوی‌، چه سخنی است ( که‌) گفتن به و سخنی هست که پاییدن (تأمل) و آن پاییدن به از آن گفتن. چو خ…

راستگوی مرد، پیامبرکن‌. بجو راستگو مرد، پیغامبر کجا راست آید پیامت بسر

زده مرد (‌را) استوار مدار، و آپریکان (‌آبرمند) مرد (‌را) چگونه که آیین بود، هزینه به او ده‌. کسی کش‌فکندی‌وکردیش‌خوار مد…

سخن چرب گوش‌، گوش چرب دار، منش فرارون (‌والا) دارد. ستوده گوش باش و والامنش خجسته نهاد و فرارون کنش

خویشتن مستای تا فرارون کنش باشی‌. مکن خودستایی که وارون شوی به وارونگی کی فرارون شوی

۶/۱۲