ارمغان بهار
از مجموعه اشعار ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها
فهرست اشعار
فقرۀ ۳۳
از کینه‌ور مرد پادشاه (صاحب‌نفوذ) دور باش. ز دارای کین‌توز دوری گزین همان به که نشناسدت مرد کین
فقرۀ ۳۴
با دبیر مرد همال (خصم) مباش. سخنگوی داننده را دوست گیر بپرهیز از خشم مرد دبیر مزن پنجه با مرد دانش‌پژوه مهل تات دشمن …
فقرۀ ۳۵
با مرد یاوه گوی راز خود آشکار مکن. مکن راز با مردم یاوه کوی که رازت پراکنده سازد به کوی
فقرۀ ۳۶
پیشگاه مرد دانا را گرامی دار و از وی سخن پرس و سخنش بشنو بر مرد داننده خاموش باش سخن پرس و دیگر همه گوش باش خردمند ا…
فقرۀ ۳۷
به هیچ کس دروغ مگوی. دلت را ز نیکو سخن ده فروغ میالای هرگز دهان از دروغ
فقرۀ ۳۸
کسی که او را شرم نیست ازش خواسته مگیر. اگر وام خواهی ز یاران بخواه ز بی‌شرم زر خواستن نیست راه
فقرۀ ۳۹
چشم آگاه را به هیچ چیز گرو منه. کسی کش به چیز تو چشمست تیز گروگان منه در برش هیچ چیز
فقرۀ ۴۰
نه به راست نه به دروغ سوگند مخور. ز سوگند خوردن سخن کاستست مخور گر دروغ است اگر راستست
فقرۀ ۴۱
چون تو را کدخدایی کردن کام است، نخست هزینه (نفقه) به میان کن. چو برکتخدایی ببستی میان نخستین هزینه بنه در میان که گر …
فقرۀ ۴۲
خویشتن را زن، خود بخواه. پس آنگه خود از بهر خود خواه‌زن به‌دلخواه بگزبن یکی شاه زن