ارمغان بهار

از مجموعه اشعار ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها

دسته‌بندی

۱۱۸

شعر

فهرست اشعار

هرکه با تو به خشم وکین رود هرآینه از وی دور باش‌ رود هرکه با تو به خشم و به کین از او دور باش و به رویش مبین

باستان (‌آغاز و همواره‌) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود. امیدت به دادار دارنده بند گزین د…

به چیز یزدان و امهرسپندان توخشا (‌توزنده - عمل کننده‌) و جان‌سپار باش. به گیتی ره ایزدی توختن بود مینوی توشه اندوختن به …

راز به زنان مبر. به زن راز پنهان مکن اشکار همان کودکان را به فرهنگ دار

هرچه اشنوی نیوش‌، یاوه مگوی‌. نیوشنده باش و سخن درپذیر پس و پیش‌ پاسخ به پیمانه گیر

زن و فرزند خویشتن جدا از فرهنگ بمهل‌، کت تیمار و بیش (‌رنج و غم‌) گران نرسد و پشیمان نشوی‌. مبادا ز فرهنگ و دانش جدا زن …

بیگاه مخند. پیش و پس پاسخ به پیمانه گیر (‌پیمان - انداز) به بیگاه بر روی مردم مخند زگفتار بی‌مایه لب بازبند

به هیچ کس افسوس (‌استهزاء‌) مکن. مکن هیچ افسوس با مردمان کز افسوسیانند مردم رمان

با دژآگاه (‌نادان و بی‌تربیت‌) مرد همراز مباش‌. با خشمگین مردم همره مباش‌. با خلج (‌پوچ و پست‌) مردم هم‌سگالش (‌هم‌مشورت…

با مست مرد هم‌خورش مشو. مشو هم‌خور و خفت‌بامست‌مرد که آمیزش مست رنجست و درد

۲/۱۲