فقرۀ ۹

از ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها - ارمغان بهار

باستان (‌آغاز و همواره‌) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.

امیدت به دادار دارنده بند

گزین دوستی کت بود سودمند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...