رباعیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
در کوی تو، دلباخته ها می بینم چون دل بغمت ساخته ها می بینم فریاد که سروی که منش پروردم در هر شاخش فاخته ها می بینم
شمارهٔ ۱۳۲
چون رخت ازین سرای شش گوشه بریم زین مزرعه غم نیست نه گر خوشه بریم ما مهمانیم و صاحب خانه کریم عیب است اگر برای خود توشه ب…
شمارهٔ ۱۳۳
چون گشت بخیر عاقبت کار نعیم از باغ جهان رفت به گلزار نعیم تاریخ وفات خواستم، آذر گفت: شد دار نعیم ناگهان دار نعیم
شمارهٔ ۱۳۴
وقت است ز باغ نکهت گل شنویم وز هر کف خاک، بوی سنبل شنویم از گریه ابر خنده ی گل ببنیم وز خنده ی گل، ناله بلبل شنویم
شمارهٔ ۱۳۵ - ماده تاریخ (۱۱۸۶ه.ق)
چون صدر جهان ازین جهان شاد چنان شد سوی جنان برینجهان خنده زنان تاریخ نگار گشت آذر ز بنان «شد صدر جهان، بمنزل صدر جنان»
شمارهٔ ۱۳۶
چند ای ظالم! بهر فریب دگران ماخسته و باشی تو طبیب دگران؟! ظلم اینکه، گذشت تیر جورت از من وین ظلم دگر که شد نصیب دگران
شمارهٔ ۱۳۷
آن دوست که دشمن است با دوست همان گویند: خط آورده و بدخوست همان چون بدخویی است لازم روی نکو بدخوست از آن رو که نکوروست هم…
شمارهٔ ۱۳۸
جمشیدی و جام تو شکستن نتوان! خورشیدی و پیش تو نشستن نتوان! بگشاد خدا برویت این در، خوش باش آن در که خدا گشاد، بستن نتوان…
شمارهٔ ۱۳۹
ای در هوس روی تو، روشن رایان! وی در طلب کوی تو، بزم آرایان! هیهات بکوی تو توانیم رسید ما بی پایان و، راه ما بی پایان!
شمارهٔ ۱۴۰
ای دوست! چراغ مهر خاموش مکن حرف غرض آمیز کسان گوش مکن اکنون که شکفت غنچه ی باغ رخت حق نفس مرا فراموش مکن