رباعیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
ای خواجه، چه میگریزی از من مه و سال؟! نه تو بکرم شهره و نه من بسؤال! چون دوست بود دشمن دشمن، مگریز! مال تو تو را دشمن و،…
شمارهٔ ۱۲۲
آن چارده ساله ماه، کز غنج و دلال دارد بجبین چین، ز کسش نیست ملال چین نیست که بر جبین او می بینی آراسته ماه چارده را بهلا…
شمارهٔ ۱۲۳
ای شوخ! فراق تو کشیدن مشکل از من چو رمیدی، آرمین مشکل گفتی که: بگوی حال خود، تا شنوم گفتن آسان، ولی شنیدن مشکل!
شمارهٔ ۱۲۴
عید است، مگردان صنما روی ز گل مینا طلب از لاله، قدح جوی ز گل در پای گلی، بکف چو گیری جامی گل رنگ ز می گیرد و می بوی ز گل
شمارهٔ ۱۲۵
ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم ا زدیدن روز، دیده پوشیدستم هر روز گرفته شمع خورشید بکف گردم پی آن شب که، تو را دیدستم
شمارهٔ ۱۲۶
بس شب بلب آه سینه سوز آوردم تا رو بتو مهر دل فروز آوردم تو می بینی چو صبح در خنده لبم من میدانم چه شب بروز آوردم!
شمارهٔ ۱۲۷
دلدار ز جور کام مشکل دهدم مشکل در کوی خویش منزل دهدم دل دادم و جان یافتم از جانان دوش جان میدهم امروزش اگر دل دهدم
شمارهٔ ۱۲۸
در گلشن روزگار میگردیدم از هر شاخی، تازه گلی میچیدم از هم نفسان رفته میکردم یاد هر جا گل دسته بسته یی میدیدم
شمارهٔ ۱۲۹
گر در باغم، ز باغبان ناز کشم ور در قفسم، حسرت پرواز کشم مرغان همه هم نغمه، چرا من باید سر زیر پر از هجر هم آواز کشم؟!
شمارهٔ ۱۳۰
ای محرم خلوت ومه انجمنم محروم چو ببینم بتو، طعنه زنم دی من بودم چنین، که امروز تویی فردا تو چنان شوی، که امروز منم