رباعیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
یار آمد و، جان برایگان میدهمش جان در قدم سرو روان میدهمش او میگرید بر من و، من میگویم: دل میدهدم کنون که جان میدهمش!
شمارهٔ ۱۱۲
خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش رو بر کف پای نازکت مالم خوش چشم تو بمن باشد و من گریم زار گوش تو بمن باشد و من نالم خوش
شمارهٔ ۱۱۳
امشب مهم آمد، نه چنان فاش که دوش گفتا: کشمت- گفتمش: ای کاش که دوش میکشتی و از غصه نمی بایستم هر شب گفتن: شبا چنان باش که…
شمارهٔ ۱۱۴
نقشی زخطا نبسته کلک تو زخط در دایره ی وجود ذات تو نقط جان بخشی و جان ستانی، اما نه غلط آن گاه سخا کنی بر این، گاه سخط
شمارهٔ ۱۱۵
بوی گل خود میشنوم از گل باغ هم نکهت مشکین خطش از سنبل باغ می نشنود از ناله ی کنج قفسم گوش گل باغ، ناله ی بلبل باغ
شمارهٔ ۱۱۶
شد ماه سخن نهفته آذر ز کلف د ررخامه نماند قدر و در نامه شرف در کار سخن مکن دگر عمر تلف یا چنگ بچنگ گیر، یا دف بر کف
شمارهٔ ۱۱۷
روز وصلت، شد آتش افروز فراق! ز آن روز، همه شب بودم، سوز فراق ز آن شب که نشست شمع با پروانه هر روز بر او میگذرد روز فراق
شمارهٔ ۱۱۸
گفتم: گویم درد غم اندوز فراق جانت سوزم ز آتش سوز فراق دردا که بصد روز قیامت نتوان گفتن کاری، که کرد یک روز فراق
شمارهٔ ۱۱۹
شادیم، مدام از غم دلکش عشق پیوسته خوشیم، از خوش و ناخوش عشق هرگز نکشم دست ز دامان گناه گر آتش دوزخ است، چون آتش عشق
شمارهٔ ۱۲۰
ای بسته در صلح و گشاده در جنگ از جنگ من و تو، کار بر من شده تنگ فرق است بلی میان جنگ من و تو تو سنگ زنی بشیشه، من شیشه ب…