رباعیات

از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۸۵

شعر

فهرست اشعار

تا دیدمت ای شمع شب افروز، مرا سوزی است که، جان سوزد، از آن سوز مرا یک روز چرا نمی نشینی با من؟! آخر ننشاندی تو باین روز …

آن مرغ، که ناله همنفس بود او را در کنج قفس، باغ هوس بود او را شد نغمه سرای طرف باغ، اما کو؟ آن ناله، که در کنج قفس بود ا…

طوفان، سرو سر کرده ی اصحاب وفا از بسکه ز گردش فلک دید جفا آسود چو در خاک نجف، آذر گفت: «طوفان در دریای نجف شد ز صفا»

امروز چو عارت آید از صحبت ما وز ننگ نباشدت سر الفت ما فردا چو نشینی بسر تربت ما شکرانه ی آن یاد کن از حسرت ما

ای اهل وطن! آرزوی روی شما داریم و نداریم گذر سوی شما ما خود پی کار خود گرفتیم، ولی مسکین دل ما که ماند در کوی شما

در صبحدمی که کردمی نافله ها شد سوی جنان روان ز جان قافله ها دیدم بیکی چشم زدن کاشان را از زلزله شد عالیه ها، سافله ها

از تو، دل غم کشیده دارد گله ها وین جان بلب رسیده، دارد گله ها نی نی ز تو نور دیده، جای گله نیست؛ من از دل و، دل ز دیده د…

دور از تو شبی در اثر زاری‌ها دیدم ز تو در خواب بسی یاری‌ها زان شب دگرم خواب نه، سبحان الله یک خواب وز پی این همه بیداری‌…

بگداخت تنم ز آتش تب امشب جانم ز غمش رسیده بر لب امشب بگذشت ز من یار، چو هر روز امروز؛ ز آن میگذرد بمن، چو هر شب امشب

مرغ دل من، که بود دست آموزت؛ غلطید بخون، ز ناوک دلدوزت با ما روزی گر بشب آری چه شود؟! شکرانه ی اینکه نیست چون شب روزت

۱/۱۹