رباعیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
قاصد که ازو به من خبر هیچ نگفت گفتم که تو را یار مگر هیچ نگفت؟! گفتا که چرا، گفتمش آن گفته بگو؟! آهی به لب آورد و دگر هی…
شمارهٔ ۴۲
ای خون دل پیر و جوان خورد دلت! وی ز آهن و از سنگ گرو برده دلت! زنهار، میازار دلم، میترسم گردد ز دل آزردنم، آزرده دلت!
شمارهٔ ۴۳
ای برده ز مهر تاب، ماه علمت وی داده به خضر آب، خاک قدمت وی ساخته کان خراب، نقش درمت آن از تو کریمتر که داد این کرمت
شمارهٔ ۴۴
گر از تو نهان، کس آید اندر کویت وز دور گهی نظر گشاید سویت بهتر که تمام عمر در پهلویت بنشیند و از بیم نبیند رویت
شمارهٔ ۴۵ - ماده تاریخ (۱۱۷۶ ه.ق)
در عهد کریم خان، شه ملک قباد از سعی سلیم حاکم پاک نهاد تعمیر چو یافت باغ فین، آذر گفت: «آباد شده عمارت فین آباد»
شمارهٔ ۴۶
هجر تو نصیبم ای دل افروز مباد در جان من، این آتش جانسوز مباد آن روز که من پیش توام، شب نشود آن شب که تو در پیش منی، روز …
شمارهٔ ۴۷
در تن، نفسی جان غمین، بیتو مباد در باغ، شکفته یاسمین، بیتو مباد تو مشغول عمارت زیر زمین من میگویم: روی زمین، بیتو مباد
شمارهٔ ۴۸
ایزد، همه عمر کامرانیت دهاد با خلق زمانه مهربانیت دهاد وز جام جم، آب زندگانیت دهاد اینها همه درخور جوانیت دهاد!
شمارهٔ ۴۹
شاها بروادت بجهان داد زیاد عمرت ز همه جهانیان باد زیاد خصمت نبود، ور بود آن، زاد زیاد هر کس بودت دوست، بجان شادزیاد
شمارهٔ ۵۰
آن کس که بچرخ، نقش اختر بندد و آن کس که ببحر، آب گوهر بندد نه بند ز دست دشمنت بگشاید نه بر رخ بنده ی تو، در بر بندد