رباعیات

از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۸۵

شعر

فهرست اشعار

خوش آنکه بگوش تو رسد یا رب من وز لعل لبت دوا شود مطلب من هم را گیریم و رو برو بگذاریم، من لب بلب تو و تو لب بر لب من

ای آنکه سر کوی تو شد منزل من جز تخم غمت نیست در آب و گل من ای کاش! که بودی دل من چون دل تو یا آنکه دل تو بود همچون دل من

ای سوخته از هزار فرسخ دل من! و انداخته زین رشک بدوزخ دل من! از هر طرفی گوش فرا میدارم آواز همی رسد که آوخ دل من

دل خواست ز خلق و خون شد از غم دل من گفتم: نبود ز هیچ دل کم، دل من! گفتا که: دل تو کو؟! فشاندم برهش یک قطره ی خون و، گفتم…

آن کس که براز عشق شد محرم من اکنون خواهم شبی شود همدم من تا من غم او بشنوم و او غم من من ماتم او گیرم و، او ماتم من

دی دست نگارین بت سیمین تن من بر گردن من فگند و شد رهزن من هر جرم که بر گردن از آن دستش بود از گردن خود فگند بر گردن من

این طاس مصفی که بود آینه گون گیرند ز دست هم حریفان بشگون شوید همه آلایشم از تن یا رب چون طاس فلک مباد این طاس نگون!

آه از حسنین، کز جهان شیون و شین سر زد زغم آن دو امام کونین ای وای از آن زمان که خورد آب حسن فریاد از آن دم که نخورد آب ح…

در دل آهم شعله فروز است ببین! در سینه ز داغ تو، چه سوز است ببین! حال دل من، که دیده بودی شب وصل امشب ز فراقت بچه روز است…

بشکافته دوست بر تنم پوست ببین! جان خسته و دل شکسته ی اوست ببین! از دشمنی دشمن اگر بیخبری؟! با دوست بیا، دوستی دوست ببین!

۱۵/۱۹