رباعیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
آن زلف، که صید مرغ دل کرده ز چین بس خون جگر بمشک پرورده ز چین خلقی بعجب ز طره ی مشکینش کو خورده شکست و غارت آورده ز چین
شمارهٔ ۱۵۲
شاها!تا کی پیاده ماند فرزین؟! پیلت در پویه با دو، اسبت در زین خندد برخش اختر و، چه خوشتر ازین؟! کآذر برزین بود، چو آذر ب…
شمارهٔ ۱۵۳
شد زلزله یی، که نیست شد هست زمین بس سرو روان که گشت پابست زمین مردم بفغان آمده از دور سپهر من خاک بسر میکنم از دست زمین
شمارهٔ ۱۵۴
یا رب! یکی از عباد زورآور تو آمد بدر حجره، که چون شدزر تو؟! من آمده ام بمسجد از بیم اکنون او بر در من نشسته، من بر در تو
شمارهٔ ۱۵۵
ای من ز جفا جسته جدایی از تو و اغیار ندیده بیوفائی از تو دیده همه دلبران و دلباختگان بیگانگی از من، آشنایی از تو
شمارهٔ ۱۵۶
از کین چکند تا بدل ما دل تو؟! باشد دل ما شیشه و خارا دل تو! گر نیست دلت سنگ؟ چرا ز افغانم خون شد دل خوبان همه، الا دل تو…
شمارهٔ ۱۵۷
گفتم: بدلی نکرده یاری دل تو آورده هزار دل بزاری دل تو گفت: اینهمه را کرده دل من؟ - گفتم: آری دل تو، دل تو، آری دل تو
شمارهٔ ۱۵۸
جز در دل من گذر ندارد غم تو از هیچ دلی خبر ندارد غم تو غمهای جهان، جمله بهم سنجیدند کاری بغم دگر ندارد غم تو
شمارهٔ ۱۵۹
صحبت چه شود گرم میان من و تو آید بمیان راز نهان من و تو بیخود شوم و، بخود چو آیم، چه شود؟! گویی که چه رفت بر زبان من و ت…
شمارهٔ ۱۶۰
گفتم: یار است پای من در گل از او! گفتم : بخت است کار من مشکل از او! نی نی گله نه ز یار دارم، نه ز بخت دل دشمن من بوده، و…