غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ما آتش دل علم افروخت به رسوایی ما ما ز صد نکته حسن تو یکی می بینیم بیش ازین نیست در آیینه …
شمارهٔ ۶۲
این حسن و ملاحت نگر آن کان نمک را کاتش زده در رشته جان شمع فلک را دامان ملک گرچه نیالود درین خاک بر خاک نشینان تو رشک اس…
شمارهٔ ۶۳
دل اگر زغم خروشد چه غم از خروش اورا که فغان دردمندان نرسد بگوش اورا دل من زنوش آن لب نرسد بکام هرگز مگر از کسی که داد ای…
شمارهٔ ۶۴
پیش تو دیده گر نبود غرق خون مرا خون می چکد زدیده و دل در درون مرا من خود نشان تیر ملامت نگشته ام عشقت نشانه ساخت به داغ …
شمارهٔ ۶۵
اگرچه از رخ خود چشم بسته یی ما را نهان ز چشمی و در دل نشسته یی ما را ز جعد زلف تو هر موی ماست زنجیری چرا درین همه زنجیر …
شمارهٔ ۶۶
اگر تو وصل نبخشی چه چاره سوخته را به آفتاب چه نسبت ستاره سوخته را بیا و لاله صفت چاک ساز سینه من برون فکن جگر پاره پاره …
شمارهٔ ۶۷
چون شمع اگرچه آنمه مهرش گداخت ما را برق چراغ حسنش جان تازه ساخت ما را ما را ز در سگ او گر راند ازو نرنجیم ما قلب ناروایی…
شمارهٔ ۶۸
پیش از آن کین گرد هستی سر زند از خاک ما با رخ خوبت نظر میباخت چشم پاک ما دیگران از داغت ای گل همچو سرو آزادهاند برق رخ…
شمارهٔ ۶۹
در گریبان ریز ساغر زاهد سالوس را تا بسوزد ز آتش می خرقه ناموس را خسته دل را دمی جانبخش می باید طبیب عیسیی جو کین کرامت ن…
شمارهٔ ۷۰
زشت است کان نکورو از حد برد جفا را گر بد نیاید او را طاقت نماند ما را تا چند عاشقان را خوبان به رشک سوزند یارب جزای خود …