غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱
پنجه خطاست با بتان خسته دل خراب را خاصه بتی که بشکند پنجه آفتاب را ای به دو لعل آتشین آب حیات تشنگان بی تو قرار کی بود ت…
شمارهٔ ۵۲
چون رنجه شود خوی تو از همسری ما محرومی ما به بود از محرمی ما ما کم چو هلالیم و تو چون ماه تمامی باشد که کمال تو ببیند کم…
شمارهٔ ۵۳
ای خضر که همدم شدهای آب بقا را زنهار به یاد آر لبِ تشنهٔ ما را زهر است غمت گر نَبُوَد وعدهٔ بوسی بیچاشنیِ خون خورم این…
شمارهٔ ۵۴
کوی تو که من از همه کس واپسم آنجا معراج مراد است کجا می رسم آنجا هر کس سخن همنفسی پیش تو گوید ازمن که کند یاد که من بی ک…
شمارهٔ ۵۵
به خلوت بهل شیخ دل مرده را که دوزخ بهشت است افسرده را دل زاهد از می کجا بشکفد شکفتن محال است پژمرده را اگر درد جامی دهد …
شمارهٔ ۵۶
پس از اجل به که روشن شود نکویی ما گر استخوان ننماید سفید رویی ما کنون که سنگ ملامت رسید دانستم که خالی از سببی نیست بیس…
شمارهٔ ۵۷
ای بیتو از خون بسته گل مژگان من بر خارها خار است دور از روی تو در چشم من گلزارها هرچند کز آب بقا باشد خضر دور از فنا بی…
شمارهٔ ۵۸
هوای دیدنت ای ترک تند خوست مرا نگاه کن که هلاک خود آرزوست مرا من شکسته چنان تلخ کامیی دارم که آب بی لب تو زهر در گلوست م…
شمارهٔ ۵۹
به هم متاب دگر سنبل پریشان را یکی مساز به قتلم دو نا مسلمان را بلای پیر و جوان حسن یوسف است ار نه چه وقت عشق و جوانی است…
شمارهٔ ۶۰
زلف چو مار او کشد در دهن بلا مرا چون نروم که مو کشان می کشد اژدها مرا همچو مگس در انگبین کوشش هرزه میکنم دست ز خویش مگسل…