غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
گر التفات بود شمع مجلس ما را به کیمیای نظر زر کند مس ما را مرو ز دیده که نقش بنفشه خالت بجای مردم چشم است نرگس ما را تو …
شمارهٔ ۴۲
از رقیبان تو صد خار جگر هست مرا به جز از درد تو صد درد دگر هست مرا مست آن زلف چو زنارم اگر سر برود کافرم گر ز سر خویش خب…
شمارهٔ ۴۳
شیشه پر از زهر چند چرخ ستم پیشه را کیست که سنگی زند بشکند این شیشه را رهزن نقد حیات جز غم و اندیشه نیست می خور و در کنج…
شمارهٔ ۴۴
نبود از عاشقی بیم ملامت سینه ریشان را مرا عشق تو رسوا کرد تا عبرت شد ایشان را بپوش آن شمع رخ ترسم که خوبان از حسد سوزند…
شمارهٔ ۴۵
جایی که بجوش آرد گل بلبل زاری را شاید که چو ما سوزد حسن تو هزاری را بشناس حق اشگم کز آب دو چشم من بشکفت گل خوبی بس لاله …
شمارهٔ ۴۶
مژده گل چه میدهی عاشق مستمند را داغ دل است هر گلی مرغ اسیر بند را دود درون من ترا دفع گزند بس بود جان کسی چه میکنی دود د…
شمارهٔ ۴۷
جز وصل هوس نیست چو پروانه خسان را کو شمع که آتش زند این بوالهوسان را ای گل که دمد از نفست بوی بنفشه زنهار مکن همدم خود ه…
شمارهٔ ۴۸
زدرد میرم و گویی که بیش از این بادا تو گر خوشی که چنین باشم این چنین بادا جدا زشمع رخت گر بصحبتم هوس است چراغ صحبت من آه…
شمارهٔ ۴۹
از بس که خورم بر جگر از طعنه سنانها خون شد جگر ریش من از زخم زبانها دانی که چه بس تیر نهان خوردهام از تو پیش آی که تا…
شمارهٔ ۵۰
غم ندارد ز گدایی تن غم پرور ما گو هما سایه دولت مفکن بر سر ما در سفالین قدح و ساغر شه باده یکی است غایت این است که از زر…