غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
چون تو گویی سخن، این دلشده را گوش کجا دل کجا عقل کجا فهم کجا هوش کجا پای بوسی زسگت گر دهدم دست بس است من کجا وصل کجا بو…
شمارهٔ ۷۲
نقشبندی که کسان عاشق و مستند او را گو چنین ساز بتی تا بپرستند او را زاهدان سنگ که بر شیشه میخواره زدند نه همان شیشه که د…
شمارهٔ ۷۳
نیست آن در که ز گوش آمده تا دوش ترا می چکد آب لطافت زبنا گوش ترا یک نگاه از رخ زیبات مرا هست طمع دین ترا عقل ترا صبر ترا…
شمارهٔ ۷۴
باز چون شمع سحر رشته جان سوخت مرا مرده بودم دگر آن شمع بر افروخت مرا چون شهیدان توشد جامه خونین کفنم در ازل عشق تو این ج…
شمارهٔ ۷۵
ز فتراکِ سوارِ من ، چه معراجی است آهو را سرِ آن آهویی گردم ، که قربان میشود او را نکوخویی ز خوبان ، رشکِ عاشق بار میآ…
شمارهٔ ۷۶
چون به زنجیر محبت بسته یی پای مرا عفو باید کردنت دیوانگی های مرا من بسر گر میروم جرمی ندارم زانکه تو هر دم آتش می فروزی …
شمارهٔ ۷۷
چه عقل و دانش و هوشیست بر کمال مرا که ی برد دگر آن خط برون ز حال مرا شراب کوثر اگر ساقیش نه دوست بود حرام باد اگر آن می …
شمارهٔ ۷۸
بود که گریه بشوید خط گناه مرا سفید روی کند نامه سیاه مرا اگرچه خرمن عقلم بسوخت در ره عشق خوشم که برق کرم پاک کرده راه مر…
شمارهٔ ۷۹
گر شبی بردارد آن شمع از مه عارض نقاب با وجود او عدم باشد وجود آفتاب بیستون از پا در آرد آه سر مستان عشق روز عشق است این …
شمارهٔ ۸۰
یامن ناصبور را سوی خود از وفا طلب یاتو که پاکدامنی صبر من از خدا طلب روزشکار چون خورد بر دل صید تیر تو گر طلبی خدنگ خود …